
Στο γνωστό σημείο, μία μέρα πριν τις εκλογές για το Σχοινιά και για κουβέντα με κρασί και μεζέ...
Μία γεύση από την υπέροχη ατμόσφαιρα της εκδήλωσης στο Δάσος Συγγρού από τους λόκαλATHENS την Κυριακή 24 Μαΐου. Η ατμόσφαιρα χαλαρή, φιλική διάθεση, καλή μουσική σαν επένδυση του φυσικού τοπίου…Όλα τα παιδιά είναι πάρα πολύ καλά.
Μπράβο τους!!
Μακάρι να γίνονται όλο και περισσότερα τέτοια… Ίσως στη βόλτα του Ιουνίου να τους καλούσαμε και να στήναμε κάτι αντίστοιχο μετά στην Αγία Κυριακή; Εμείς έχουμε τη θάλασσα και μπορεί να γίνει πολύ καλή κατάσταση.
Στη Νέα Μάκρη ανάμεσα σε ένα ανυποψίαστο πλήθος περιπατητών και συνωστισμό εκδρομέων με τζιπ και άλλου είδους οχήματα έκαναν την έντονη και επεισοδιακή εμφάνισή τους οι ποδηλάτες με σφυρίχτρες και πολύ καλή διάθεση οι οποίοι διέσχισαν όλα τα "ευαίσθητα σημεία" της περιοχής όπως κεντρικούς δρόμους, τη Πλατεία, τον σε πολλά σημεία κατεστραμμένο ή κατειλημμένο πεζόδρομο (και κατ επίφαση ποδηλατόδρομο) που ενώνει τη Νέα Μάκρη με το Μαραθώνα.
Η ποδηλατοπορεία έγινε στις 4:00 για να δώσει τη δυνατότητα συμμετοχής και σε αθλητές του τρίαθλου που διοργανώθηκε στις 9 και 10 Μαΐου στο Μαραθώνα και η ομάδα ξεπέρασε τους 20, με συμμετοχές όλων των ηλικιών και με αρκετά συμπαγή μορφή έκανε πετυχημένη ποδηλατοπορεία μέχρι το Μαραθώνα ενώ μία υποομάδα συνέχισε μέχρι το Σχοινιά.
Στο τέλος όλοι βρεθήκαμε αργότερα και ανταλλάξαμε ιδέες και απόψεις για την ημέρα, συμπεράσματα για την έκβασή της και το μέλλον των ποδηλατών στην περιοχή.
Φαίνεται ότι από το ενδιαφέρον που υπάρχει θα προκύψουν critical mass τακτικές πορείες στο μέλλον με πρώτη κατά πάσα πιθανότητα σε ένα μήνα από τώρα!...
Εάν δεν έχετε αφήσει e-mail και ενδιαφέρεστε για συμμετοχή παρακαλούμε επισκεφθείτε το μπλογκ πάλι προς το τέλος Μαίου για νεώτερα...
Το χαρακτήρα τον προσδιορίζουμε όλοι εμείς από κοινού που θα συμμετάσχουμε. Σίγουρα μας ενδιαφέρει να δοθεί έμφαση στην ορατότητα του ποδηλάτου και στην ενθάρρυνση χρήσης του από όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο. Οι ποδηλατοπορείες στην Αθήνα έχουν ακτιβιστικό χαρακτήρα και κάθε πορεία επίσης. Στο πλαίσιο της Νέας Μάκρης και της Ανατολικής Αττικής η λειτουργία της μαζικής ποδηλατοπορείας και μόνο είναι ένα γεγονός! Αν μαζευτούμε αρκετοί και υπάρχει ενδιαφέρον δεν αποκλείονται άλλα happenings διότι είναι σίγουρο ότι οι δημιουργικοί άνθρωποι έχουν δημιουργικές ιδέες….
Είναι επίσης σίγουρο ότι το κάνουμε για να περάσουμε καλά!
Προς το παρόν το Βελιγράδι δεν αποτελεί τόπο που έρχεται στο μυαλό των περισσοτέρων σαν ταξιδιωτικός προορισμός ψηλά στη λίστα μας ούτε η Σερβία σαν τόπος που σχετίζεται με το ποδήλατο. Όμως, μία πρόσφατη επίσκεψη αναδεικνύει την πόλη, τις ομορφιές της και το ενδιαφέρον που έχει ειδικά σε ότι αφορά τους ελεύθερους χώρους, το πράσινο και τις υπαίθριες αστικές δραστηριότητες αναψυχής.
Στο Βελιγράδι το ποδήλατο έχει τιμητική θέση (μαζί με τα roller blades και τα stateboards, πλάι στο περπάτημα) σαν τρόπος αναψυχής και άθλησης και λιγότερο προς το παρόν μετακίνησης.
To Novi Beograd, η νέα πόλη από την πλευρά του Δούναβη διαθέτει ένα πάρκο τεράστιας έκτασης, παρακαταθήκη του καθεστώτος του Τίτο στους κατοίκους εκείνων των εποχών, των τωρινών και αυριανών γενεών.
Χρωστάω την αγάπη μου για το ποδήλατο στη Νέα Μάκρη. Για όσους την ξέρουν από προηγούμενες δεκαετίες και την θυμούνται, σίγουρα θα έχουν και αναμνήσεις ή εμπειρίες από το πώς το ποδήλατο ήταν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας και τρόπος ζωής που είχε να κάνει με τα ψώνια, τις μετακινήσεις από το ένα σπίτι στο άλλο, την βόλτα στη παραλία, την βραδινή έξοδο στο θερινό σινεμά, όλα πάντα με το ποδήλατο. Όποιος έχει δει ταινία στο Σίσσυ, το θερινό που έχει επιβιώσει μέχρι σήμερα στη Μαραθώνος, θα έχει ίσως προσέξει τη ράμπα στο εσωτερικό του σινεμά όπου υπήρχε για να διευκολύνεται η αθρόα προσέλευση των ποδηλάτων που τα παρκάραμε στο πλάι, στον ένα από τους τρεις διαδρόμους για τα καθίσματα.
Πρόκειται άραγε αναρωτιέμαι για χαζή αναπόληση και ρομαντική νοσταλγία;
Δεν νομίζω, διότι πρόκειται για ένα τρόπο ζωής που έχει χαθεί μεν εδώ, αλλά που μπορεί κανείς να τον βρει αλλού, σε μέρη όπου προφανώς οι άνθρωποι έχουν μία διαφορετική αντίληψη για την ποιότητα ζωής. Πριν μερικά καλοκαίρια στη Δανία, στην εξοχή της μετακινιόμουν και πάλι καθημερινά όπως έκανα μικρός στην Νέα Μάκρη, με το ποδήλατο. Έτσι έκαναν και όλοι οι άλλοι που έκαναν βόλτες, ψώνια και επισκέψεις ο ένας στο σπίτι του άλλου, με αυτό τον τρόπο.
Μου έχει τύχει μία-δύο φορές στη Νέα Μάκρη μικρά παιδιά να περιεργάζονται το αρκετά παλιό και μάλλον ταλαιπωρημένο ποδήλατό μου σαν αξιοπερίεργο και σπάνιο αντικείμενο…
Αν θέλετε την άποψή μου, αυτός είναι ο ουσιαστικότερος στόχος για οποιαδήποτε δράση ποδηλάτου:
Να το κάνει πάλι εργαλείο της καθημερινότητας!